Liefste MMA-vechter ooit Stephen 'Wonderboy' Thompson (43) beëindigt UFC-carrière met schoonste draaiende wieltrap-KO OOIT
Was altijd al z'n specialiteit maar kom OP
Dit is zo ongelofelijk knap
Stephen Thompson, een van die paar hogere levensvormen op aarde waarvan je je afvraagt hoe zulke mensen in godsnaam bestaan. Nee, hij was misschien nooit UFC-kampioen, maar wel een kampioen van het leven want er is geen moordmachine zo zachtaardig en ingetogen in zijn morele consistentie als Wonderboy. Zoals UFC-journalist Spencer Kyte het prachtig neerschrijft:
"His humility and all-around niceness (there really is no other word for it, honestly) didn’t strike me then as it does now, perhaps because I’m more than 15 years deep into my journey covering the sport or maybe because I’m pushing 50 and have a very different perspective on life than I did when I was a younger man. But as I reflect on it now, it feels both rare and telling. (...) The reason it was telling is because, for the 15 years I’ve known him, spoken with him and covered his career, that is who he has remained: humble, respectful, well-mannered and well-spoken. (...) Tossing around platitudes and affixing descriptors to individuals is part of the gig around here, so I want to make this next part very clear: When I say that Stephen Thompson is an absolute gem and one of the true good guys to pass through this sport during my time covering it, I mean it with complete sincerity."
Oftewel, Stephen Thompson is voor de UFC wat Niels Bohr voor de natuurkunde was.
Thompson verloor zijn voorgaande drie gevechten, dus het was maar zeer de vraag of hij na zijn pensioensgevecht nog één keer als winnaar mocht verlaten. Maar dat mocht hij, met letterlijke perfectie als zijn laatste geweld. Het ga je goed waarde Stephen. Veel meer beeld na de breek.
